بايد صبر كنند تا زالو خودبه‌خود پس از سير شدن از خون بيفتد اما اگر خواستند زودتر جدا شود مقدارى نمك يا خاكستر يا براكس يا الكل يا بتادين يا ساولون رقيق شده يا پشم سوخته بر محلى كه زالو چسبيده بريزند تا زالو بلافاصله جدا شود . اگر مىخواهند بعد از افتادن زالوها به هيچ وجه عفونت يا ناراحتى به وجود نيايد مىتوانند روى جاى نيش زالو حجامت بگذارند يعنى با ليوان كوچك بادكش كنند . آنگاه پمادهاى ضد خارش جلدى بمالند و يا هر 2 ساعت يك بار محل زخم را با الكل يا هر نوع داروى ضدعفونىكننده زخم را ضد عفونى كنند . حد اقل تا 48 ساعت نبايد محل زخم را با آب معمولى استريل نشده بشويند و حد اكثر تا 4 الى 5 و حتى تا يك هفته مراقبت ويژه داشته و از تماس زخم با جاهاى آلوده بپرهيزند . معمولا چند ساعت بعد از افتادن زالو خون بند مىآيد ، حتى اگر اين خونريزى تا 16 ساعت هم طول بكشد معمولا خطرى ندارد و گاه بهتر است كه بگذارند خون به خودى خود خارج شود و در موقع مقرر بند آيد . ظاهرا تا مدت زمانى كه خون تحت تأثير آب دهان زالوست ، خونريزى ادامه مىيابد و همراه خود آلودگىها را دفع مىنمايد . اما اگر مىخواهيد زودتر خونريزى را بند بياوريد مىتوانيد مازوى سوخته يا نوره ( واجبى ) يا خاكستر يا سفال نرم و سائيده و يا آرد باقلاى سرخ شده و نيم سوخته و يا خاكستر پوست كدوى سوخته و يا هر بندآورنده ديگر روى آن بچسبانيد . استفاده از ويتامين K اگرچه به سرعت روى انعقاد خون مؤثر است اما فقط در موارد اضطرارى از آن استفاده كنيد چرا كه زالودرمانى را از هدف خود كه در به دو امر رقيق كردن خون است دور مىسازد . اينك به مشخصات برخى از زالوهاى سمى توجه كرده و از آن اجتناب ورزيد و اساسا توصيه مىشود كه افراد خودسرانه اقدام به زالودرمانى نكنند .